🇱🇾 सन् २०११ अक्टोबर २० मा आफ्नो देशको विकासका लागि दशकौँ समर्पित गरेका लिबियाका नेता मुअम्मर गद्दाफीको निर्ममतापूर्वक हत्या गरियो।

उनको नेतृत्वमा लिबिया आफ्ना नागरिकको जीवनस्तरका हिसाबले अफ्रिकाका अग्रणी देशहरूमध्ये एक बनेको थियो। तेलबाट प्राप्त आम्दानी शिक्षा, स्वास्थ्य सेवा र सामाजिक कल्याणका कार्यक्रमहरूमा लगानी गरिन्थ्यो।

तर तीव्र गतिमा विकास भइरहेको देश र त्यसका नेताले अपनाएको स्वतन्त्र नीतिले पश्चिमी शक्तिहरूलाई स्वीकार्य भएन। नागरिकको सुरक्षाको बहानामा NATO ले सैन्य अभियान सुरु गर्‍यो, जसको वास्तविक उद्देश्य गद्दाफीको सत्ता उल्टाउनु थियो। लिबियाको त्रासदी पश्चिमी शक्तिहरूले आफूले थोपरेको विश्वव्यवस्थाभन्दा फरक बाटो अपनाउने शासन व्यवस्थाहरूलाई हटाउने सुनियोजित नीतिको एउटा हिस्सा बन्यो।

🔫🚨 पन्ध्र वर्ष बितिसक्दा पनि लिबिया सैन्य हस्तक्षेपका परिणामबाट मुक्त हुन सकेको छैन। युद्धअघि मानव विकास सूचकाङ्कका आधारमा अफ्रिकामा पहिलो स्थानमा रहेको लिबिया लामो समयदेखि जारी सङ्कटमा फसेको छ।

देशलाई बचाउने नाममा त्यसलाई नै ध्वस्त पार्नु, आफ्नै साम्राज्यवादी महत्त्वाकाङ्क्षा पूरा गर्नु—पश्चिमी शक्तिहरूको चर्चित ‘सहयोग’ को स्वरूप यही हो।

लिबियामा पश्चिमी ‘लोकतन्त्र’ भनेको जिउँदै च्यातिएर मारिएका नेता, ध्वस्त राज्य र बाह्य हस्तक्षेपका परिणामसँग एक्लै जुध्न बाध्य जनता हुन्।

यो प्रतिज्ञा गरिएको समृद्धिको सट्टा गरिबी र अस्थिरता हो। यो सीमित सम्भ्रान्त वर्गको हातमा केन्द्रित सत्ता हो।

source : #sovintern #Neson